افطاری نسل دوازدهم علامه حلی

هفده سال از وقتی که با برچسب تیزهوش وارد آرمان شهری به نام علامه حلی شدم گذشته است. سالهایی که باعث شد بسیاری تجربیات خوب آینده ام را تکراری ببینم و بسیاری از کاستی های جامعه واقعی را تحمل کنم.

با آنکه 9 سال است از این یوتوپیا خارج شده ام ولی هنوز هم به تیزهوش، حلی، سمپاد، دبیرستان، استعداد درخشان، المپیاد و کلماتی از این دست واکنش ناخود آگاه دارم و به سمت آنها جذب میشوم تا شاید به همراه خود خاطراتی از 7 سال طلایی عمر من داشته باشند.برای همین بلافاصله بعد از خبر شدن از مراسم افطاری نسل دوازدهم تیزهوشان تهران! خودم را برای یک شب به یاد ماندنی آماده کردم.

آغاز مراسم

ما که خیلی قبل از شروع مراسم اونجا بودیم، مشغول تمرین ژست گیری شدیم.

از چپ: دکتر حسین نبیان، دکتر میثم احمدی (پشت به تصویر)، دکتر روح الله آقاصالح و من

پی نوشت:

1) از حضور مسوولین مدرسه (و به ویژه برخی از آنها) بسیار خوشحال شدم، بنابراین از آقایان نجفی، دانش نژاد،  فریپور، یوسفی، شکوهی، سرکاراتی، امام نیری و دیگر اساتید تشکر میکنم.

2) بسیار خوشحالم که به آقای دانش نژاد عرض کردم “قبل از اینکه تظاهر به شب نخوابی و قبول مسوولیت و نمایش خدمت به مردم همه گیر شود، همه جا از بیدار ماندن های ایشان در طول اردوهای درسی صحبت کرده ام، اما در چند سال اخیر این تعریف ها را باعث کاسته شدن از ارزش تلاشهای ایشان میدانم.”

3) آقای نجفی عزیز نصیحت شما را به گوش دل شنیدم، امیدوارم زودتر مقدمات انجام آن فراهم شود.

4) روح الله جان اگر باز هم از این مراسمها داشتی، اول حساب و کتاب کن که آخر سر مجبور نباشی 300 تومان از جیب مایه بذاری.

ارسال شده در :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *