تولدم

یکشنبه 12 تیر 1362 خورشیدی / 3 جولای 1983 میلادی /22 رمضان (شب قدر)

قبل از آن، چه اتفاقهایی در این روز افتاده بود؟

شب قدر

بر اساس روایات، هریک از شب های نوزدهم ، بیست و یکم و بیست و سوم ماه مبارک رمضان ممکن   است شب قدر باشند اما در میان همین روایات  ، شب بیست و سوم  ماه مبارک رمضان مورد تاکید بیشتری قرار گرفته است . شب قدر از آن جهت به ” قدر”  نامیده شده  است که  این شب در میان شب های خداوند از ارج و رتبه ای بالا بر خوردار است . بر خی ازعلمای اسلامی  نامگذاری چنین شب هایی را به ” قدر”  به این دلیل دانسته اند   که در این شب ها سختی و مشقت بر انسان بار می شود تا قدری از سنگینی بارامانت الهی را دریابد . برخی نیز ارج و رتبه  شب های پر فیض را نزول قرآن کریم می دانند .  نزول قرآن بر دو گونه است: نزول دفعى و نزول تدریجى. در نزول دفعى  قرآن بطـور کامل در شب قدر بر قلب رسـول اکرم(ص) نازل شد ودر  نزول تدریجی قـرآن کریم در مـدت بیست وسه سـال به تـدریج و به مناسبت ها و طبق رویدادها بر قلب پیامبر اکرم ص نازل گردید . در تفسیر على بـن ابراهیم از امام کاظم(ع) نقل شده که در تفسیر آیه انـا انزلنـاه فـى لیله مبارکه فـرمود: هـى لیله القـدر انزل الله عزوجل القـرآن فیها الى البیت المعمور جمله واحده ثم نزل مـن البیت المعمور على رسول الله فى طـول عشریـن سنه –  لیله مبارکه همان شب قدر است که خداوند قرآن را در آن شب بـربیت معمـور یک جـا نازل کـرد سپـس از بیت معمور در طـول بیست سال بر رسـول خدا صلى الله علیه و آله نازل شد. محمد بـن مسلـم از حمران روایت کرده که از امام باقر علیه السلام درباره ایـن آیه مى پرسـد. امام مـى فرماید: آرى  منظور شب قدر است که هر سال در دهه آخر ماه رمضان تکرار مـى شـود.

در این شب فضایل اعمال نیکو چند برابر می گردد چنانکه بر انجام اعمال حسنه دراین شب های زیبای الهی تاکید فراوان شده  است   . امام صادق(ع) در تفسیر آیه شریفه لیله القدر خیر من الف شهر  و در بیان  دلایل تفضل شب قدر به امت اسلام  فرمودند: مراد این است که انجام کار خوب در آن شب برابر عمل صالح در طول هزار ماه در غیر شب قدر است.  امام باقر(ع)  نیز در تبیین  فلسفه شب قدر بیان داشته اند : اگر خداوند کارهاى مومنان را چند برابر نکند به سر حد کمال نمى رسند ،  اما از راه لطف در شب قدر  کارهاى نیکوى آن ها را چند برابر مى فرماید تا کاستى هایشان جبران شود.
شب قدر شب نزول قرآن کریم است . شبی که در آن سرنوشت یک سال آدمی رقم می خورد . شبی که در آن ترنم باران عشق و عبادت  چهره های عابدان را نمناک می سازد . شبی که برابر با هزار ماه است .

تولد فرانتس کافکا

درچنین روزی درسال 1883 میلادی فرانتس کافکا ازنویسندگان برجسته و سرشناس چک چشم به جهان گشود وی درسال 1924 درگذشت . کافکا در رشته حقوق در دانشگاه پراگ به تحصیل مشغول شد و پس از آن شغل کارمندی اداره بیمه را برگزید . نخستین  اثر او « داوری » نام داشت . وی دراین اثرخود تحت تاثیربرخی ازابراگزبیستانسیالیست ها نظیر سورن کیگارد و استریندبری قرار داشت.  در نوشته های کافکا نوعی پوچ اندیشی وجود دارد. مسخ مهمترین اثر کافکاست.  از دیگر آثار مشهور وی می توان به  رمانهای  « امریکا » ، « فرایند » و « کاخ » اشاره کرد .

درگذشت میرزاده عشقی ، شاعرمبارز عصر مشروطه

جمعه دوازدهم تیرماه ، سالروزترورمیرزاده عشقی – شاعرآزادیخواه اواخرمشروطه و ابتدای دوران پهلوی است ، آنچه در پی می آید خلاصه ای از آثار ، افکار و زندگی این شاعر ایرانی است. ازشش شاعر آزادیخواه و فعال انتهای دوره قاجار و ابتدای پهلوی هر کدام به استثنای ملک الشعرای بهار ، به نحوی سربه نیست شدند . عارف قزوینی ، به پاس حمایت های اولیه اش از جمهوری ” قلابی رضا خان ” ، به همدان تبعید شد . نسیم شمال در تیمارستان به بند زنجیریان برده شد و از غصه دق کرد! فرخی یزدی که از ایران فرارکرده بود با فریب عوامل رضا خان به ایران بازگشت ، اما در ایران به زندان افکنده شد و دهانش را دوختند و به دست کسانی چون ” پزشک احمدی ”  کشته شد. ابوالقاسم لاهوتی از ترس به آسیای میانه گریخت و به سختی چند سالی در آن جا زیست . اما داستان دردناک تر و دلیرانه از همه این آزادیخواهان ماجرای شهادت میرزاده عشقی بود. 12 تیر ، سالروز شهادت این شاعر آزادیخواه است.
سید محمد رضا میرزاده عشقی ، در سال 1272  شمسی ، به دنیا آمد . در کودکی  و نوجوانای ، درمدارس  ” الفت” و ” آلیانس ” همدان تحصیل کرد و فرانسه را به خوبی آموخت و پس از تحصیل ابتدا در تجارت خانه یک تاجر فرانسوی به مترجمی مشغول شد. عشقی ، 15 ساله بود که ” احمدشاه قاجار ”  به سلطنت رسید ، درهمان سال نامه ای در قالب مثنوی برای احمد شاه ، قاجار نوشت که توسط ملک الشعرای بهار ، به دست شاه رسید . درآن نامه عشقی بدون مدح شاه ازاوخواسته بود تا کمی به اصلاح وضع کشور بپردازد و مانند شاهان پیشین ، ایران را بیشتر به قهقرا نکشاند!